Ήταν Νοέμβριος του 1994. Σούσουρο και πολλαπλές συζητήσεις επικρατούσαν στα γραφεία της EIDOS. Το κλίμα ήταν ιδιαιτέρως ηλεκτρισμένο και αρκούντως χαρούμενο, ώστε να υποθέσει κανείς πως κάτι μεγάλο, κάτι σημαντικό επρόκειτο να συμβεί. Για την ακρίβεια, δεν ήταν κάτι μεγάλο, ήταν δυο μεγάλα…
Νοέμβριος του 1996. Δυο χρόνια μετά, η μαμά EIDOS αφήνει ελεύθερο στην κοινωνία του gaming το (όπως αργότερα αποδείχθηκε) διασημότερο πολυγωνικό στήθος που σχεδιάστηκε ποτέ. Το πρώτο Tomb Raider είναι γεγονός. Επιφέρει επανάσταση και οριοθετεί νέες σταθερές επάνω στις οποίες έμελλε να βαδίσουν όλα τα υπόλοιπα 3D Action/Platform/Adventure υβρίδια του μέλλοντος. Πέρα από την δράση του, πέρα από τα μοναδικά (για την εποχή του) γραφικά, πέρα από τις ατελείωτες ώρες που περάσαμε μπροστά από τις οθόνες μας διερωτώμενοι «που ακριβώς πρέπει να πάω τώρα, και κυρίως, πως?», αυτό που το έκανε μοναδικό ήταν η πρωταγωνίστρια του. Η Lara.
Από τότε, έως σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει πάμπολλες συνέχειες. Κάποιες ήταν καλές, κάποιες μέτριες, ενώ υπήρχε και μια πραγματικά χάλια (ένα χειροκρότημα σε αυτό το σημείο για το Angel of Darkness). Όμως όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Αφήνοντας στην άκρη τον πρόλογο, επιτέλους, ας περάσουμε στην τελευταία –μέχρι την επόμενη- εμφάνιση της όμορφης πολυγωνικής κυρίας. Ας υποδεχθούμε το Tomb Raider – Underworld.
Υπόθεση
Εεεε… ναι. Έχει βέβαια, δεν μπορεί να πει κανείς πως δεν έχει. Ομολογουμένως δεν διαθέτει ιδιαίτερη συνοχή, ούτε ιδιαίτερη πρωτοτυπία. Ας μην γινόμαστε παράλογοι, εδώ δεν έχουν πολλά μοντέρνα RPGs και Adventures τις παραπάνω σεναριακές αρετές, ασφαλώς δεν μπορούμε να τις απαιτήσουμε από έναν Action τίτλο. Τα πράγματα στροβιλίζονται γύρω από τον βασιλιά Αρθούρο, κάτι παλιά αγαλματάκια, κάτι σκουριασμένα φυλαχτά κλπ κλπ κπλ. Βαρετό μεν, και τετριμμένο, αλλα πάντα τα παιχνίδια της σειράς εμπεριείχαν την αναζήτηση διαφόρων φυλαχτών. Σίγουρα θα ήταν σαφέστατα πρωτότυπο και καινοτόμο αν η Lara σε κάποιον επόμενο τίτλο αναζητούσε την χαμένη τσάντα της, αλλα δεν είμαι καθόλου βέβαιος πως θα ήθελα να την βοηθήσω σε αυτή την αναζήτηση.
Γραφικά – Ήχος
Εδώ ο τίτλος παίρνει άριστα. Καταρχήν οι χρωματικές παλέτες είναι μια ευχάριστη αλλαγή στο μάτι. Μακριά από τα μουντά καφέ-γκρι μοτίβα τα οποία τελευταία μοιάζουν να κυριαρχούν στις 8 από τις 10 κυκλοφορίες, αναδεικνύουν υπέροχα τα ποικίλα περιβάλλοντα του παιχνιδιού. Ορισμένες φορές μάλιστα το αποτέλεσμα είναι τόσο όμορφο αισθητικά, που μπορεί να αφήσετε για λίγο το joypad μόνο και μόνο για να θαυμάσετε κάποιο τοπίο. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν συνιστάται σε καμία περίπτωση εάν σας κυνηγάει κάποιος κροκόδειλος, τίγρης, καρχαρίας, ή οποιοδήποτε άλλο ζωάκι που ναι μεν εντυπωσιάζεται από τις καμπύλες της Κυρίας Croft, αλλά με ελαφρός διαφορετικό τρόπο από όλους εμάς. Μιλώντας για καμπύλες, τα μοντέλα (με πρώτο και καλύτερο αυτό της πρωταγωνίστριας φυσικά) είναι ιδιαιτέρως καλοσχεδιασμενα. Όσο όμορφα μάλιστα είναι ακίνητα, άλλο τόσο είναι εν κινήσει, με τους animation artists να δίνουν τα ρέστα του. Απλά παρατηρείστε τον τρόπο με τον οποίο κολυμπάει η Lara.
Σε παρόμοια επίπεδα τεχνικής αρτιότητας βρίσκεται και ο ήχος. Λόγω όμως του ότι ο ηχητικός τομέας είναι αρκετά δυσκολότερο να εντυπωσιάσει σε σχέση με τον οπτικό, έχοντας πάντα ως δεδομένο πως η παραγωγή είναι υψηλών προδιαγραφών, όπως στην παρούσα περίπτωση, κάτι τέτοιο ήταν αναμενόμενο.
Gameplay
Εάν είστε λάτρεις παρόμοιων τίτλων, τότε πολύ απλά πρόκειται για έναν από τους καλύτερους της τελευταίας διετίας. Καλύτερο από το πολύ καλό Legend, αλλά και από το επίσης πολυ καλό Anniversary. Μην περιμένετε βέβαια τρελές καινοτομίες, απλά το level design (έξαλλου σε τέτοια παιχνίδια αυτό μετράει περισσότερο από όλα τα άλλα) είναι πολύ έξυπνο, προσφέρει την αίσθηση πως έχετε πραγματικά καταφέρει κάτι όταν επιτέλους περνάτε ορισμένα δύσκολα σημεία, χωρίς όμως να σας σπάει τα νεύρα.
Κάποια μικρά νέα στοιχεία κάνουν την εμφάνιση τους εδώ κι εκεί, όπως π.χ. η μηχανή της Lara και ο τρόπος με τον οποίο σας βοηθά στην αντιμετώπιση κάποιον αντιπάλων.
Επίσης, πλέον, δεν θα χρειάζεται να μετράτε και το pixel ακόμα για να μπορέσετε να πραγματοποιήσετε κάποια δύσκολα άλματα, καθώς το edge detection του παιχνιδιού έχει βελτιωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Αρνητικό σημείο αποτελεί η AI των αντιπάλων, προβλέψιμη μέχρι αηδίας, σε σημείο πολλές φορές να παρατηρείτε 5-6 εχθρικά μοντέλα να ακολουθούν ακριβώς την ίδια πορεία, έχοντας ακριβώς την ίδια συμπεριφορά, σαν να παρελαύνουν.
Κλείνοντας
Τα πράγματα είναι απλά, ειδικά όταν μιλάμε για ένα παιχνίδι που ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια, αλλα ούτε και δείχνει πως πρόκειται να αλλάξει σύντομα. Εάν θέλετε κάτι καινοτόμο, τότε μείνετε μακριά. Αν δεν σας αρέσει το είδος, δεν θα αλλάξετε τώρα γνώμη.
Σε περίπτωση όμως που αγαπήσατε το πρώτο Tomb Raider και θέλετε να δείτε τον καλύτερο μετά το 2000 τίτλο της σειράς, αγοράστε το με κλειστά τα μάτια.
Χρήστος “Stardusted” Ελιόγλου
Βαθμολογία : 8/10
Διάθεση: Centric Multimedia
Developer: Crystal Dynamics Nixxes Software (PS3), Buzz Monkey Software (Wii, PS2), Santa Cruz Games (NDS), EA Mobile (Mobile)
Publisher: Eidos Interactive
Platform: PlayStation 2, PlayStation 3, Nintendo Wii, Nintendo DS, Xbox 360, PC, Mobile phone, N-Gage 2.0
Genre: Platform, Action-adventure
ESRB: T
PEGI: 16+
