Aeons pass and the Seraphim continue to watch the fate of the world
Mount, ξόρκια, τέρατα και Blind Guardian. Ξυπνά το geek μέσα σου.
Για τους φίλους των δυτικών RPG, το Sacred πρέπει να είναι ένα αρκετά οικείο όνομα. Το πρώτο παιχνίδι κυκλοφόρησε το 2004, σε μια ευνοϊκή περίοδο και με λίγες αντίστοιχες κυκλοφορίες να έχουν να το συναγωνιστούν στην αγορά. Με αρκετά τεχνικά προβλήματα αλλά μεγάλος σε μέγεθος και μιμούμενος τη συνταγή του Diablo της Blizard, ο πρώτος τίτλος κατάφερε να αποκτήσει το δικό του πυρήνα οπαδών και αποτέλεσε μια από τις μεγάλες επιτυχίες της χρονιάς για τα PC.
Σχεδόν πέντε χρόνια μετά, η Ascaron αποφάσισε να επιστρέψει στο σύμπαν του παιχνιδιού με μια δεύτερη κυκλοφορία. Οι γερμανοί developer βασίστηκαν φυσικά στην ίδια, πετυχημένη συνταγή: gameplay που θυμίζει αντιγράφει Diablo, απουσία φρέσκων προτάσεων στην αγορά για το συγκεκριμένο είδος, ε, ήρθε «καπάκι» και η αναμονή για το Diablo III (αχ αυτή η Blizzard) και η περίσταση φαινόταν εξαιρετικά ευοίωνη για το Sacred 2. Φυσικά, η κατάσταση στην αγορά είναι λίγο διαφορετική σε σχέση με το 2004: οποιοσδήποτε developer σχεδιάζει για τους υπολογιστές δεν μπορεί παρά να γλυκοκοιτάζει και τη «συμβατή» αγορά των Xbox 360 και Playstation 3 και έτσι, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του παιχνιδιού στα PC, έχουμε τώρα και τη μεταφορά του στις κονσόλες. Είναι όμως το Sacred 2 αντάξιος διάδοχος για τον πετυχημένο προκάτοχό του;
Η ιστορία του παιχνιδιού εξελίσσεται δύο χιλιάδες χρόνια πριν από το πρώτο Sacred, στον ήδη γνώριμο για τους φίλους του παιχνιδιού κόσμο της Ancaria, κόσμο που ωστόσο έχει αυτή φορά εντελώς διαφορετική μορφολογία και γεωγραφία από εκείνο του πρώτου μέρους. Η βάση του σεναρίου περιστρέφεται γύρω από τον έλεγχο της μυστηριώδους ενεργείας Τ- Energy, που αποτελεί την αρχή της μαγείας και της ζωής. Αρχικά, τον έλεγχό της ενέργειας κατείχε η αρχαία φυλή των Seraphim, που ήταν υπεύθυνη για την διαχείριση και συλλογή της Τ- Energy , καθώς και για την προστασία της από οποιαδήποτε κακόβουλη χρήση. Ωστόσο, με τον καιρό οι Seraphim θέλησαν να μοιραστούν αυτή την βαριά ευθύνη, οπότε αποφάσισαν να δώσουν δικαιώματα στην διαχείριση και τον έλεγχο της Τ- Energy και σε μια άλλη αρχαία φυλή, αυτή των high elf. Η μεγάλη δύναμη που απέκτησαν τα ξωτικά τους έδωσε γρήγορα το δικαίωμα να γίνουν η επικρατούσα φυλή στο κόσμο της Ancaria. Όμως αυτή ευημερία δεν κράτησε πολύ. Οι υπόλοιπες φυλές θέλησαν να έχουν και αυτές έλεγχο στην διαχείριση της ενέργειας. Διχόνοια και αμφισβήτηση καλλιεργήθηκε ανάμεσά τους και η Ancaria οδηγήθηκε αναπόφευκτα σε πολλούς και μεγάλους πολέμους, με καταστροφικά αποτελέσματα για τους κατοίκους της γης. Τα high elf αποδυναμωθήκαν και διασπάστηκαν σε Αριστοκράτες και Κληρικούς, με την ίδια μοίρα να ακολουθεί λίγο – πολύ και τις υπόλοιπες φυλές. Με τον έλεγχο της ενέργειας χαμένη, η θεϊκή δύναμη που δημιούργησε τα πάντα έχει πλέον μετατραπεί σε μια σκοτεινή και θανάσιμη δύναμη που δηλητηριάζει και καταστρέφει στο πέρασμα της. Αθώα πλάσματα μετατρέπονται σε τέρατα, χωριά και πόλεις παραδίνονται στις φλόγες. Η δύναμη που τα δημιούργησε όλα, τώρα είναι έτοιμη και να τα καταστρέψει. Και έτσι φτάνει ή ώρα για την τελική μάχη που θα φέρει την ισορροπία και την τάξη στην Ancaria ή την ολοκληρωτική διάλυσή της, μια απόφαση που αφήνεται στα χέρια του παίκτη.
Είναι στιγμές που η Ancaria εντυπωσιάζει με την ομορφιά της.
Μετά την εντυπωσιακή εισαγωγή και με τη γνώριμη στο ελληνικό κοινό μουσική των Blind Guardian (καλό το συγκρότημα, αλλά ίσως χρειαζόταν κάτι πιο επικό, τουλάχιστον για την αρχή), ο παίκτης καλείται να επιλέξει μια από τις έξι διαθέσιμες τάξεις χαρακτήρων. Η τάξη του Seraphim, ισορροπημένη σε μάχες με σώμα όσο και στη χρήση μαγείας, είναι και η μόνη τάξη που επιστρέφει ατόφια από το πρώτο Sacred. Οι υπόλοιπες πέντε αναλαμβάνουν να καλύψουν όλα τα γούστα των παικτών RPG: από τον Shadow Warrior που παίρνει το ρόλο του βαρβάρου (χρήσιμος για το… ξύλο), στον Inquisitor που ειδικεύεται στη σκοτεινή μαγεία, στο High Elf που προσεγγίζει το ρόλο του mage, στην ιδιόμορφη φιγούρα του Temple Guardian, που έχει στα χέρια του ένα πιστόλι/κανόνι και μοιάζει λες και έχει ξεπηδήσει από το Stargate και στον Dryad με τις επιθέσεις από μακρινές αποστάσεις, ο τίτλος είναι πλήρης στην προσφορά διαθέσιμων class. Έπειτα έρχεται και η επιλογή επιπέδου δυσκολίας, καθώς και του μονοπατιού που θα διαβεί ο ήρωας του παιχνιδιού. Το μονοπάτι του φωτός θα οδηγήσει στη σωτηρία της Ancaria, ενώ το μονοπάτι της σκιάς θα φέρει την καταστροφή της. Το τέχνασμα της Ascaron να προσφέρει από την αρχή δύο διαφορετικές εκβάσεις δημιουργεί θεωρητικά και το κίνητρο… διπλής ενασχόλησης με το παιχνίδι, ωστόσο χάνεται η ευκαιρία να έχει τη δυνατότητα ο χρήστης να καθορίσει πραγματικά τη μοίρα του ανάλογα με τις δικές του πράξεις. Υπάρχει τέλος και η επιλογή της θεότητας, που προσφέρει στον παίκτη μια ειδικά ικανότητα για το χαρακτήρα του.
Το σύστημα ανάπτυξης των χαρακτήρων είναι παρόμοιο με το πρώτο Sacred. Κάθε χαρακτήρας έχει τα εξής attributes : Strength, Dexterity, Stamina, Intelligence, Vitality και Willpower. Όλα τα attribute μπορούν φυσικά να αναβαθμιστούν, μέσα από την απόκτηση πόντων εμπειρίας. Επίσης υπάρχουν και τα skill, τα όποια είναι περισσότερο παθητικά και βοηθούν να βελτιώσετε την άμυνα σας ή την επίθεση σας, ή την αποτελεσματικότητα στη χρήση κάποιου όπλου ή spell που χρησιμοποιείτε. Βασικό κομμάτι του κάθε χαρακτήρα είναι και το combat art που κατέχει. Είναι το στοιχειό που τον ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους, καθώς ο καθένας διαθέτει τα δικά του, μοναδικά combat art, ειδικές κινήσεις που μπορεί να τοποθετήσει ο παίκτης σε κάποια από τα κουμπιά του χειριστηρίου και προκαλούν μεγαλύτερη ζημιά από τις κανονικές επιθέσεις (και είναι και ιδιαίτερα εντυπωσιακές στην απεικόνισή τους). Όσοι πάντως ασχολήθηκαν με το πρώτο Sacred, λίγα πράγματα θα βρουν αλλαγμένα στο Sacred 2 από πλευράς gameplay. Η αίσθηση πως παίζεις ένα hack-and-slash RPG στα πρότυπα του Diablo παραμένει αναλλοίωτη, αν και η δράση στο δεύτερο τίτλο μοιάζει λίγο πιο αργή από πριν. Το «αριστερό κλικ επ' άπειρον» έχει μετατραπεί σε «πάτημα κουμπιού επ' άπειρον», ενώ οι χρήστες κονσόλας που δεν είναι συνηθισμένοι να επικεντρώνονται στο… looting ίσως βρουν μονότονες τις τόσες πολλές και τόσο επαναλαμβανόμενες μάχες. Την κατάσταση σώζουν κάπως τα spell και τα combat art αλλά και πάλι, οι διαφοροποιήσεις στον τρόπο παιχνιδιού είναι ελάχιστες.
Δύσκολοι ή εύκολοι, όλοι οι εχθροί θα «πέσουν» με λίγο button mashing.
Λίγο καλύτερα είναι τα πράγματα με την ποικιλία των αποστολών και τους δεκάδες διαφορετικούς εχθρούς με τους οποίους έχει γεμίσει το γερμανικό στούντιο τον κόσμο του παιχνιδιού (αράχνες, μούμιες, goblin, σκαθάρια, κλέφτες, zombie, κ.τ.λ.), ενώ που και που εμφανίζονται και μεγάλοι, επιβλητικοί αρχηγοί που υπόκεινται στα κλασικά πρότυπα των action RPG (στρατηγικές «χτύπα και απομακρύνσου», τα γνωστά). Υπάρχουν επίσης και τα mount, με κάθε έναν από τους χαρακτήρες να διαθέτει το δικό του, ξεχωριστό «αλογάκι». Μεγάλο ατού του Sacred 2 παραμένει φυσικά ο αχανής χάρτης του παιχνιδιού. Όπως και στο πρώτο παιχνίδι, η συνειδητοποίηση μετά από μερικές ώρες πως έχεις καλύψει μόλις ένα απειροελάχιστο τμήμα του κόσμου προκαλεί σοκ και δέος. Η αίσθηση της εξερεύνησης προκαλεί διαρκώς για νέες αποστολές, ενώ η Ascaron έχει κάνει διαθέσιμο ολόκληρο τον κόσμο, από την αρχή, χωρίς περιορισμούς. Φυσικά, ο παίκτης δεν θα μπορεί να περάσει από μερικούς εχθρούς χωρίς τα απαραίτητα level up, αλλά και πάλι, ο τίτλος κερδίζει το χρήστη με τη συνοχή και την απεραντοσύνη του κόσμου του. Οι ισχυρισμοί των developer για πάνω από 100 ώρες παιχνιδιού δεν είναι παραλογή – ο χάρτης καλύπτει 35 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μια τεράστια έκταση, ακόμη και για RPG. Τα κεντρικά quest απαιτούν πάντως κοντά στις 20 με 25 ώρες παιχνιδιού.
Έπειτα είναι και το multiplayer, το οποίο επιτρέπει μέχρι τέσσερις παίκτες να ξεκινήσουν μαζί ένα campaign, ενώ ένας παίκτης μπορεί να προστεθεί στην ομάδα ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού. Πρόκειται για μια δυνατότητα που αυτομάτως καθιστά πιο ελκυστικό τον τίτλο: όσοι έχουν ασχοληθεί με RPG ή με MMO θα γνωρίζουν πως το «κόλλημα» με το κυνήγι του καλύτερου loot και τις εκατοντάδες μάχες είναι πολύ καλύτερο όταν υπάρχουν και μερικοί φίλοι για παρέα. Οι PVP αναμετρήσεις από την άλλη πιθανότατα να μη συγκινήσουν ιδιαίτερα τους χρήστες του παιχνιδιού, αν και είναι από τις λίγες φορές που θα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν γεύση από MMO υπολογιστή.
...Or will you throw Ancaria into the fiery Abyss?
Το παιχνίδι διαθέτει ένα ανεπτυγμένο σύστημα εμπορίου και αναβάθμισης των αντικειμένων του χρήστη, αλλά το management system επιδρά αρνητικά στην όλη εμπειρία.
Οι ρίζες του Sacred 2 πάντως είναι εμφανείς, παρά τους έξι μήνες που αφιέρωσε η Ascaron για να μεταφέρει τον τίτλο στις κονσόλες. Αυτό σημαίνει πως ο τίτλος συνοδεύεται από πληθώρα προβλημάτων. Μεγάλη «ζημιά» προκαλεί το inventory για τα εκατοντάδες αντικείμενα, το οποίο θα συγχύσει ακόμη και βετεράνους των RPG, ενώ απουσιάζει από τον έλεγχο η ακρίβεια και η ομαλότητα ενός πραγματικού action game. Έπειτα είναι τα τεχνικά προβλήματα: σημαντικές πτώσεις στο frame rate, «αόρατοι» τοίχοι στους κλειστούς χώρους, περιπτώσεις όπου το παιχνίδι «παγώνει» σε μια οθόνη loading, καθυστέρηση στο φόρτωμα όταν παρουσιάζεται μια καινούρια περιοχή… Ο αχανής κόσμος που δημιούργησε το γερμανικό στούντιο έφερε μαζί του και ένα αναμενόμενο αντίτιμο το οποίο, ειδικά οι χρήστες του Xbox 360 και του Playstation 3, μπορεί να μην είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν, αν και η Ascaron υπόσχεται πως το πρώτο patch θα γίνει πολύ γρήγορα διαθέσιμο. Ενστάσεις έχει επίσης το Gamelife αναφορικά και με τα γραφικά του παιχνιδιού. Αν και υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο σχεδιασμός της Ancaria είναι εξαιρετικά εντυπωσιακός, λείπει από το παιχνίδι η ταυτότητα και ο χαρακτήρας που διακατέχει, για παράδειγμα, τις δημιουργίες της Blizzard. Τα design των χαρακτήρων θα μπορούσαν να ανήκουν σε οποιοδήποτε άσημο RPG, παρά την προσπάθεια των σχεδιαστών να ενσωματώσουν και ορισμένα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας στο σύμπαν του παιχνιδιού.
Για να είμαστε ειλικρινείς πάντως, το περιμέναμε να πέσει η Ascaron στην παγίδα του κόσμου του Sacred. Το γερμανικό στούντιο ξεκάθαρα λατρεύει τις δημιουργίες της Blizzard, πιθανότατα ωστόσο δεν έχει τους πόρους και τις ικανότητες για να δημιουργήσει ένα παιχνίδι τόσο κολοσσιαίων διαστάσεων και απόλυτα συνεπές στην ποιότητά ενός Diablo. Μια πιο συμπυκνωμένη δημιουργία ίσως ήταν και πιο επικεντρωμένη στην ποιότητα. Παρ' όλα αυτά και παρά τα οποιαδήποτε προβλήματα πάντως, οι οπαδοί των action RPG έχουν μπροστά τους ένα τίτλο με τον οποίο μπορούν να ασχοληθούν δεκάδες ώρες και θα αποζημιωθούν με αμέτρητους ψηφιακούς θησαυρούς. Δουλειά για να προσεγγιστούν και όσοι δεν είναι μαθημένοι στα «τερτίπια» του είδους δεν έχει γίνει, αλλά από την άλλη, δύσκολα να ασχοληθεί το κοινό σήμερα με ένα τέτοιο τίτλο. Καλό looting λοιπόν;
Θοδωρής Καμάρας
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Πηγή : GameLife.gr
Βαθμολογία : 7
Είδος: RPG
Ανάπτυξη: Ascaron
Έκδοση: Ascaron
Διάθεση: Beacon Multimedia
Πλατφόρμα: Playstation 3
Τιμή: 49,99 €
Διαθέσιμο για: Xbox 360, Playstation 3, PC
